Keuring


Laatst zag ik een documentaire over ernstige tekortkomingen aangaande een keurmerk. Je denkt dat iets ergens voor staat en dan blijkt dat niet zo te zijn. Even los van de schokkende consequenties voor direct betrokkenen voel je je als consument ook nog in de maling genomen.
Jaren geleden werd ik gevraagd voor een brainstormsessie met als onderwerp keurmerk in de trouwbranche, vanwege de ‘kritische’ vragen die ik eerder had gesteld. Als eerste viel mij op dat je als klein bedrijf hetzelfde moest betalen als een groot bedrijf. Een flink bedrag en dan had je nog geen (juridische) ondersteuning, indien nodig. Daarnaast viel me op dat de keuring (nog) niet zoveel inhield. Op mijn vraag: ‘Wat weet de keuringscommissie daadwerkelijk van mijn vak?’ kwam geen duidelijk antwoord. M.a.w. wat zou precies gekeurd worden? Meer dan een offerte op papier? Ook kwam ik erachter dat elke dansschool zich kon aanmelden en het dus theoretisch voor iedere dansdocent -met of zonder diploma- mogelijk was zo’n keurmerk te krijgen. Nu snap ik best dat stijldansen een ander vak is dan waar ik in ben afgestudeerd, maar ook daar heb je de professionelere en recreatieve wereld heb ik mij laten vertellen. Bovendien vond ik het apart dat ik na 8 jaar studie door een zelfde soort accreditatie moest als iemand die dansles geeft vanuit liefde voor het vak of als hobby. Dus besloot ik dat mijn papieren v/d Dansacademie mijn keurmerk zijn*. En nog school ik mij graag bij, jaarlijks. Begrijp me niet verkeerd, ik snap dat een keurmerk ook in het voordeel is van de klant en dat een keurmerk iets anders is dan een diploma. Maar los van klantgericht werken, vind ik dat je ook op een verantwoorde manier naar een resultaat toe moet werken. Ik neem aan dat het niet alleen om het zakelijke gedeelte gaat. In die zin zouden mensen uit meerdere disciplines moeten keuren. Toch ben ik voor een keurmerk. Zo hebben wij jaren geleden geprobeerd gediplomeerde dansdocenten met oa een soortgelijk doel te verenigen (en trouwens ook professionele musicalartiesten). Dat is toen niet gelukt. Bij de 1e groep kregen we het niet voor elkaar, omdat de verschillen in achtergrond vrij groot waren. Bij de 2e groep leken wij te maken te hebben met een soort voorzichtigheid vanuit het werkveld. Ik weet niet hoe het nu zit. Ik hoop natuurlijk dat er een verbetering heeft plaatsgevonden in ieder werkveld. Soms heeft iets ook tijd nodig om te ontwikkelen.

*en reacties van klanten zijn natuurlijk ook heel belangrijk

Recente berichten


Thanks 27 december 2016
Geluk 13 december 2016
Vrij 28 november 2016
Doceren 09 november 2016
De werking van 26 oktober 2016
Ster 11 oktober 2016
Kans 27 september 2016
Loslaten 12 september 2016
Vakantie 29 augustus 2016
Muziek 2016 deel 2 11 augustus 2016
Top 27 juli 2016
Power 13 juli 2016
Muziek 2016 28 juni 2016
Familiesprookje 13 juni 2016
Keuring 27 mei 2016
Yoga-Opleiding 10 mei 2016
(Be)dienen 27 april 2016
Leven 11 april 2016
Married 27 maart 2016
Marco 11 maart 2016
Tokyo 29 februari 2016