Dansen

Als klein meisje zag ik op vierjarige leeftijd het Romantische ballet De Schone Slaapster.
Ik zag het bij mijn Oma thuis in Rotterdam. Deze Televisie uitzending werd waarschijnlijk rond de Feestdagen uitgezonden. Het ballet werd uitgevoerd op professioneel niveau. Dat soort termen begreep ik natuurlijk niet op die leeftijd. Wat ik wel begreep is dat ik ook wilde dansen.
Dansen en ballerina worden. Die kostuums, die Romantiek en die bewondering van mijn familieleden voor de uitvoering raakte me diep. Ik vond deze vorm van dansen: magisch/ betoverend. Daarnaast was ik gek op sprookjes. Niet snel daarna mocht ik op ballet.
Ik was de jongste en de kleinste, maar ik werd toch toegelaten. Ik mocht een babyblauw balletpakje uitzoeken en roze schoentjes om op te dansen. Geweldig vond ik het.
Op vijfjarige leeftijd had ik mijn eerste solo in het dansen te pakken.
Op twaalfjarige leeftijd kwam ik in de selectiegroepen.
Toch lag mijn hart en talent niet meer zo bij klassiek ballet, maar steeds meer bij jazzdance en modernere vormen van dansen. Daarnaast zag ik het spitzen niet zitten.
Ik besloot in mijn puberteit een andere richting op te gaan in het dansen.
Ik worstelde mij door auditierondes. Na vooropleiding en vakopleiding was ik gediplomeerd dansdocent en uitvoerend Showdanseres. Tevens maakte ik choreografieën voor televisie/theater als Dance Captain. Zowel op professioneel als recreatief niveau. Werken met kinderen vond ik ook leuk.
Maar het werk als Showdanseres gaf mij geen voldoening.
Naast het dansen had ik een talent voor acteren en wilde ik de wijde wereld in.
Zodoende belandde ik in New York City om te studeren aan The Lee Strasberg Theatre Institute.
We kregen zelfs les van acteurs uit The Sopranos. Ik wilde ook dansen dus nam lessen en deed audities. Uiteindelijk kwam ik in een Off-Off Broadway Productie terecht.
Maar het dansen werd niet genoeg gevoed. Teruggekomen wilde ik spelen en mijn kennis overbrengen aan The Next Generation. Door het acteren vond ik tevens verdieping in het (geven van) danslessen. Meer dan vijf jaar gaf ik les aan MBO- en HBO musicalopleidingen als dans-en dramadocent en stagebegeleider. Ik regisseerde en choreografeerde daarnaast musicals voor jongeren en kinderen. Ik speelde gastrollen voor Tv en in een semi-professioneel theaterstuk.
Maar na vijf jaar kon ik geen uitdaging meer vinden in mijn werk.
Wel in het dansen. Ik nam een Sabbatical. Ik wilde terug naar de kern, naar de basis.
Waarom wilde ik ook alweer ooit leren dansen? Wat sprak me het meest aan?
Wat vond ik mooi en ontroerend?
Juist, Sprookjesballetten. Wat is net zo ‘Romantisch’? Bruiloften.
Waar ben ik goed in: creëren, choreograferen, motiveren, aanleren.
En toen wist ik het: Elk sprookje eindigt met een dans, elk huwelijksfeest begint met een dans.
En zo kwam ik op het idee van: choreograferen  voor de openingsdans.
Ten slotte kan ik iedereen leren dansen en maak ik vanuit creativiteit voor ieder een mooie choreografie op wens en niveau.
BeautyenBeweging zette de eerste danspasjes in 2007.

©BeautyenBeweging 2010-2012