(Be)dienen


Van het weekend lunchten wij bij het Rijks in Amsterdam. Heel fijn. Mooie locatie, goede gastvrouw, prettige en attente bediening, goed advies, lekker eten. Dan betaal je, maar wel met een voldaan gevoel. Twee weken daarvoor gingen we uit eten voor onze ‘anniversary’. Kreeft eten, bij ons in de buurt. Het was de manier waarop de jonge serveerster ons te woord stond. Hoe meer zij comfortabel was met zichzelf, hoe minder ik dat was met haar. En als je uit eten gaat ben je toch een beetje afhankelijk van het bedienend personeel. Nu heb ik geen problemen met jongere mensen. Dansen maakt jong en zodoende werk ik al jaren met jongeren (o.a.). Leuk, enthousiast, niets mis mee. Ik heb wel moeite met onverschillige mensen, die niet bereid zijn hun best te doen. Dat is het verschil met Japan; welke leeftijd en welke prijsklasse maakt echt niet uit, je wordt gewoon goed geholpen. Eerder aten we met vrienden bij een Japans restaurant in Buitenveldert. Zonder onze jassen aan te nemen werden we in een zithoek geplaatst en toen ik om 1 minuut voor 7 vroeg of onze tafel al klaar was, keek de gastvrouw op haar horloge (niet naar mij) en zei: ‘Het is nog geen 7 uur.’ Ik kan me werkelijk in geen enkele wereld voorstellen dat als mijn klanten een kwartier eerder voor de dansles aanwezig zouden zijn, dat ik dan vrijwel niets anders zou zeggen dan: ‘Het is nog geen 7 uur.’ Als ik dan überhaupt nog bezig ben, dan bied ik ze waarschijnlijk op zijn minst een drankje aan. Het diner stelde niet zoveel voor, maar dat was niet zo erg want we waren in goed gezelschap. Toen de tent ging sluiten en de jongen die ons de hele avond had bediend met de geruststellende, terugkerende uitspraak: ‘Helemaal goed’ ons de jas aanreikte (pluspunt) sloot hij af met de dankbare woorden: ‘Doei doei!’ Eenmaal buiten merkte mijn vriendin droogjes op: ‘Ik ben toch echt te oud voor ‘Doei doei’.’ En zo…dachten wij er eerlijk gezegd allemaal over.

Leven


Gisteren een mooie toneelvoorstelling gezien genaamd: LEEF! Knap gespeeld en een zeer aangrijpend verhaal. Goed in elkaar gezet met een mooie spanningsboog, zeker voor een solovoorstelling. Bovendien ging het over de schrijfster van het boek LEEF! Schrijven is kunst.

lees meer  

Married


Moet alles entertainment zijn? Van de week zag ik het TV-programma Married At First Sight. Je krijgt toch een beetje het gevoel dat de kijker in de maling wordt genomen, of de kandidaten zelf (tenzij het acteurs zijn). Ik geloof in: Liefde op het eerste gezicht (ik heb zelfs nog in de videoclip van dit nummer gedanst (:)), in sprookjes, in aantrekkingskracht en in dans. Maar niet in dit TV-sprookje, helaas. Gelukkig

lees meer  

Marco


2 Maart naar het concert van Marco Borsato geweest bij ons om de hoek in Ziggo Dome. Nu ben ik geen echte ‘Marco fan’ maar mijn zus wel, dus des te leuker om haar mee te nemen als cadeau voor haar verjaardag. De lichteffecten waren goed gedaan. De band speelde met veel energie. De gastoptredens

lees meer  

Tokyo


Net terug uit Japan. Het is geen 3 maanden, maar 4 maanden geworden. En wat hebben we het fijn gehad zeg. Ten eerste zat het weer heel erg mee. Geen sneeuw(storm) in Tokyo. Elke dag zon en op Valentijnsdag was het zelfs zo warm dat de bloesem al bijna uitkwam. Ten tweede zaten we in een hele prettige buurt, namelijk Aoyama. Vlakbij

lees meer  

Recente berichten


(Be)dienen 27 april 2016
Leven 11 april 2016
Married 27 maart 2016
Marco 11 maart 2016
Tokyo 29 februari 2016
Mini-Sabbatical 30 oktober 2015
Dance x 3 17 oktober 2015
Spaanse zon 27 september 2015
Balans 07 september 2015
Generale Repetitie 25 augustus 2015
Cadeau 11 augustus 2015
Muziek 2015 deel 2 27 juli 2015
Thinking 15 juli 2015
Melody 02 juli 2015
Talent 15 juni 2015
Vader en dochter 29 mei 2015
Vrij gezellig 12 mei 2015
Zuid Spanje 24 april 2015
Smaak 03 april 2015
Overgave 20 maart 2015
Muziek 2015 deel 1 06 maart 2015
Opleiding 20 februari 2015
Eer van je werk 04 februari 2015
2014 19 januari 2015
Ballet 07 januari 2015